Η Μαριάμ εγκατέλειψε το Ιράν σε ηλικία είκοσι ετών, τυλιγμένη σε δέρμα προβάτου και κρυμμένη ανάμεσα σε ένα κοπάδι που διέσχιζε τα ορεινά σύνορα μεταξύ Ιράν και Τουρκίας. Η επανάσταση είχε μόλις επικρατήσει και πολλοί από τους πολιτικά ενεργούς φίλους της είχαν φυλακιστεί ή εκτελεστεί. Η οικογένειά της αποφάσισε να τη σώσει με κάθε κόστος. Έφυγε από το Ιράν και δεν επέστρεψε ποτέ. Σήμερα, με τη βοήθεια φίλων της, εγκαθιστά κάμερες στο πατρικό της σπίτι, όπου εξακολουθούν να ζουν οι γονείς της, δημιουργώντας μια εύθραυστη σύνδεση με το παρελθόν της, η οποία προβάλλεται σε μια οθόνη στο σπίτι της στην Αμερική. Όταν η πρόσβαση στο διαδίκτυο στο Ιράν διακόπτεται, οι εικόνες παγώνουν ή χάνονται, διαρρηγνύοντας τον δεσμό της με την πατρίδα της. Παρελθόν και παρόν συγχωνεύονται και θολώνουν. Μια ποιητική και συγκινητική ιστορία για την εξορία, τη μνήμη και τους αόρατους δεσμούς με τόπους στους οποίους δεν μπορεί κανείς πλέον να επιστρέψει⸱ τόποι που μπορούν να ξαναϊδωθούν μόνο μέσα από τα όνειρα, την τεχνολογία και τη νοσταλγία.

Σκηνοθέτες: Morteza Ahmadvand, Firouzeh Khosrovani

Ο Morteza Ahmadvand είναι καλλιτέχνης πολυμέσων και κινηματογραφιστής με έδρα την Τεχεράνη. Γεννήθηκε στο Χοραμαμπάντ του Ιράν και κατέχει μεταπτυχιακό τίτλο στη Ζωγραφική από το Πανεπιστήμιο της Τεχεράνης. Έχοντας σπουδάσει ζωγραφική και γλυπτική, διεύρυνε την καλλιτεχνική του πρακτική προς το βίντεο και τις εγκαταστάσεις, διατηρώντας εμφανή τα ίχνη των ζωγραφικών του καταβολών. Την τελευταία δεκαετία εξερευνά τη συνάντηση των εικαστικών τεχνών με τον κινηματογράφο, εστιάζοντας σε ζητήματα ταυτότητας, μνήμης και πολιτισμικής συνύπαρξης. Το 2020 διετέλεσε καλλιτεχνικός διευθυντής της ταινίας «Radiograph of a Family».

Γεννημένη στην Τεχεράνη, η Firouzeh Khosrovani αποφοίτησε από την Ακαδημία Καλών Τεχνών Brera του Μιλάνου το 2002. Επιστρέφοντας στο Ιράν, απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο στη Δημοσιογραφία και εργάστηκε για διάφορες ιταλικές εφημερίδες και περιοδικά. Ξεκίνησε την κινηματογραφική της πορεία το 2004 με το «Life Train». Το 2007 σκηνοθέτησε το «Rough Cut», ένα ντοκιμαντέρ για τα ακρωτηριασμένα μανεκέν στις βιτρίνες καταστημάτων της Τεχεράνης, το οποίο απέσπασε δεκατρία διεθνή βραβεία. Το 2010 δημιούργησε το «1001 Irans», ένα ντοκιμαντέρ που εξερευνά τον τρόπο με τον οποίο γίνεται αντιληπτό το Ιράν στο εξωτερικό. Έχει επίσης συμμετάσχει σε διεθνείς συλλογικές παραγωγές, μεταξύ των οποίων τα «Espelho Meu» (2011) και «Archivio a Oriente» (2012). Το 2014 παρουσίασε το ντοκιμαντέρ «Fest of Duty», που εξετάζει μια θρησκευτική τελετή μύησης εννιάχρονων κοριτσιών στις ισλαμικές παραδόσεις. Η πολυβραβευμένη ταινία της «Radiograph of a Family» (2020) απέσπασε 34 διεθνή βραβεία, μεταξύ των οποίων δύο στο IDFA. Από το 2022 είναι μέλος της Ακαδημίας Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών.