Το «Blame» εξετάζει με νηφαλιότητα και τεκμηρίωση πώς η πανδημία, τροφοδοτούμενη από μύθους και αφηγήσεις αποκομμένες από τα γεγονότα, συνέβαλε στον μετασχηματισμό του παγκόσμιου πολιτικού τοπίου και άνοιξε τον δρόμο για την αναβίωση ακροδεξιών κινημάτων. Η θαρραλέα και οπτικά εντυπωσιακή αυτή πολιτική ταινία ξεκινά τον Φεβρουάριο του 2003, όταν το Χονγκ Κονγκ βρέθηκε στο επίκεντρο της επιδημίας του SARS. Τότε, οι επιστήμονες Λίνφα Γουάνγκ, Ζενγκλί Σι και Πίτερ Ντάζακ προειδοποίησαν ότι ένας νέος κορωνοϊός θα περνούσε ξανά από τις νυχτερίδες στον άνθρωπο. Ο κόσμος, όμως, δεν έδωσε σημασία στις προειδοποιήσεις τους.

Η εμφάνιση της COVID-19 έφερε τους τρεις αυτούς πρωτοπόρους ερευνητές στο επίκεντρο μιας άνευ προηγουμένου μιντιακής θύελλας και μιας διεθνούς αντιπαράθεσης για την απόδοση ευθυνών. Με αποκλειστική πρόσβαση στους πρωταγωνιστές της ιστορίας, το «Blame» αντιπαραθέτει στις θορυβώδεις εικασίες και τις ατεκμηρίωτες θεωρίες μια ψύχραιμη αφήγηση βασισμένη στα δεδομένα. Η ταινία διερευνά γιατί οι άνθρωποι είναι τόσο ευάλωτοι στην εύκολη αναζήτηση ενόχων και πώς η σύγχρονη οικονομία της προσοχής επιβραβεύει την αμφιβολία περισσότερο από την επιστημονική γνώση. Ταξιδεύοντάς μας στον συναρπαστικό κόσμο των νυχτερίδων —των ίσως πιο παρεξηγημένων θηλαστικών του πλανήτη— η ταινία καταλήγει σε μια ανησυχητική διαπίστωση: ενώ η δημόσια συζήτηση εξαντλείται στην οργή και τις πολιτικές αντιπαραθέσεις, ο επόμενος παθογόνος παράγοντας αναδύεται ήδη στο σιωπηλό εργαστήριο της φύσης.

Σκηνοθέτης: Christian Frei

Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους και πλέον καινοτόμους δημιουργούς ντοκιμαντέρ της εποχής μας. Ο Ελβετός σκηνοθέτης και παραγωγός Christian Frei έγινε διεθνώς γνωστός με το «War Photographer» (2001), το οποίο προτάθηκε για το Όσκαρ Καλύτερου Ντοκιμαντέρ Μεγάλου Μήκους στην 74η τελετή απονομής των Βραβείων Όσκαρ. Οι ταινίες του «The Giant Buddhas» (2005), «Space Tourists» (2009), «Genesis 2.0» (2018) και «Saudi Runaway» (2020) προβλήθηκαν στο επίσημο διαγωνιστικό πρόγραμμα του Φεστιβάλ Sundance, όπου τιμήθηκε το 2010 με το Βραβείο Σκηνοθεσίας Παγκόσμιου Κινηματογράφου (World Cinema Directing Award).
Από τα πρώτα βήματα της καριέρας του, ο Frei διακρίθηκε για τη σχολαστική προσέγγιση και τη βαθιά κατανόηση των θεμάτων που πραγματεύεται. Οι ταινίες του χαρακτηρίζονται από ανθρωπιστική ματιά, οικουμενικότητα, διακριτικότητα και αφηγηματική δύναμη. Το 2026 τιμήθηκε με το Βραβείο Συνολικής Προσφοράς του Διεθνούς Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ ZagrebDox στην Κροατία.
Ως παραγωγός, συμμετείχε στις ταινίες «Raving Iran» (2016), «Saudi Runaway» (2020) και «Girl Gang» (2022), όλες σε σκηνοθεσία της Susanne Regina Meures. Οι ταινίες «Saudi Runaway» και «Girl Gang» προτάθηκαν για το Ευρωπαϊκό Βραβείο Κινηματογράφου. Η ταινία του «BLAME» (2025) άνοιξε το Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Visions du Réel στη Νιόν της Ελβετίας, απέσπασε πολυάριθμες διακρίσεις και προτάθηκε για το σημαντικό Βραβείο Roman Brodmann.
Από το 2006 έως το 2023 διετέλεσε αναπληρωτής λέκτορας στο Πανεπιστήμιο του St. Gallen, διδάσκοντας το μάθημα «Reflection Competence». Παράλληλα, υπηρέτησε ως πρόεδρος της Επιτροπής Ντοκιμαντέρ του Τμήματος Κινηματογράφου της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Πολιτισμού της Ελβετίας (2006-2009), ενώ από το 2010 έως το 2022 ήταν πρόεδρος της Ελβετικής Ακαδημίας Κινηματογράφου.