I didn’t get into Berghain but I did Meet Vica

Η Ουκρανή Vica δραπετεύει από το τραύμα του πολέμου και αναζητά καταφύγιο στη γεμάτη ναρκωτικά νυχτερινή ζωή του Βερολίνου. Σύντομα συνειδητοποιεί πως το Βερολίνο δεν της προσφέρει το μέλλον που επιθυμεί, και μετακομίζει στην Αγγλία αναζητώντας απομόνωση. Μέσα από τηλεφωνικές συνομιλίες με τον σκηνοθέτη, η Vica μιλά για την πορεία προς την ενηλικίωση και την ανάγκη να ξαναβρεί την αίσθηση του «ανήκειν». Αντιλαμβάνεται πως το αίσθημα αυτό δεν χάθηκε μόνο επειδή έφυγε από την Ουκρανία, αλλά και επειδή οι οικογενειακοί της δεσμοί ήταν εύθραυστοι και έχουν αποδυναμωθεί ακόμη περισσότερο από τον πόλεμο. Επιστρέφει στην πατρίδα της, την Οδησσό, για να ανακτήσει την αίσθηση της οικειότητας. Όμως, επιστρέφοντας σε μια χώρα που βρίσκεται σε πόλεμο, η πραγματικότητα δεν αργεί να ανατρέψει τα σχέδιά της.

Σκηνοθέτης: Ο Evan Frijters ξεκίνησε τις σπουδές του στην Ανώτατη Σχολή Τεχνών της Ουτρέχτης (HKU) με στόχο να γίνει ντοκιμαντερίστας. Το πρώτο του σημαντικό έργο, I didn’t get into Berghain but I did meet Vica, ξεκίνησε από μια απλή τυχαία συνάντηση και εξελίχθηκε σε μια κινηματογραφική εξερεύνηση της ανθρώπινης ψυχής στο πλαίσιο του πολέμου στην Ευρώπη. Ως σκηνοθέτης, δίνει έμφαση στην παρατήρηση της άμεσης πραγματικότητας γύρω του, ανακαλύπτοντας μέσα από αυτή ανθρώπους ή φαινόμενα που ενσαρκώνουν ευρύτερες αφηγήσεις. Αυτή η προσέγγιση καταγραφής πολύτιμων, καθημερινών στιγμών αποτελεί πλέον τον θεμέλιο λίθο της κινηματογραφικής του πορείας.